احمد بایبوردی:فاطمیه؛ روایت مظلومیت یک بانو و ماندگاری یک حقیقت در تاریخ انسانیت

به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی، احمد بایبوردی، رئیس مرکز، به مناسبت فرارسیدن ایام فاطمیه سال ۱۴۰۵ و سالروز شهادت مظلومانه حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها)، در پیامی ضمن تسلیت این مصیبت جانسوز، بر ضرورت بازشناسی ابعاد اخلاقی، انسانی و اجتماعی مکتب فاطمی و بهره‌گیری از آموزه‌های آن در زندگی فردی، اجتماعی و مسئولیت‌های مدیریتی تأکید کرد.

متن پیام به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

«فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّی، مَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِی»

فاطمیه تنها یادآور یک واقعه اندوهبار تاریخی نیست؛ فاطمیه روایت غربت حقیقت، مظلومیت فضیلت، تنهایی عدالت و ایستادگی بانویی است که با عمر کوتاه اما سرشار از عظمت خویش، درسی جاودانه از ایمان، شجاعت، آزادگی و دفاع از حق به بشریت آموخت.

فاطمیه، موسم گریستن بر مظلومیت بانویی است که تاریخ، هنوز در برابر عظمت روح و عمق رنج‌های او سر تعظیم فرود می‌آورد؛ بانویی که خانه کوچک او، کانون بزرگ‌ترین درس‌های انسان‌سازی، مهرورزی، ایثار و حقیقت‌طلبی شد.

حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) تنها دختر پیامبر رحمت (ص) و همسر امیرالمؤمنین علی (ع) نبودند؛ ایشان تجسم عینی کرامت انسانی، الگوی بی‌بدیل مسئولیت‌پذیری و نماد پیوند عمیق میان ایمان، آگاهی و عمل به حقیقت بودند.

آنچه شخصیت حضرت زهرا (س) را در تاریخ جاودانه ساخته، صرفاً جایگاه والای خانوادگی و معنوی ایشان نیست، بلکه شجاعت در دفاع از حقیقت، حساسیت در برابر بی‌عدالتی، صبر در برابر مصائب و احساس مسئولیت در قبال سرنوشت جامعه اسلامی است.

پیام بزرگ فاطمیه آن است که انسان مؤمن نمی‌تواند در برابر ظلم، تبعیض، تضییع حقوق دیگران و فراموش‌شدن ارزش‌های اخلاقی بی‌تفاوت باشد.

حضرت فاطمه زهرا (س) به ما آموختند که دفاع از حق، همواره آسان و بی‌هزینه نیست؛ گاه باید در اوج تنهایی، با صدایی آکنده از درد اما سرشار از یقین، از حقیقت دفاع کرد. گاه باید رنج کشید، اما در برابر ناحق سکوت نکرد و گاه باید از آسایش خویش گذشت تا چراغ آگاهی و عدالت برای نسل‌های آینده روشن بماند.

از این منظر، مکتب فاطمی تنها مکتب عبادت و معنویت نیست، بلکه مدرسه بزرگ اخلاق اجتماعی، عدالت‌خواهی، آزادگی و مسئولیت‌شناسی است.

امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه ما نیازمند بازخوانی عمیق و عملی آموزه‌های حضرت فاطمه زهرا (س) است؛ آموزه‌هایی که در آن صداقت بر تظاهر، خدمت بر مقام‌طلبی، عدالت بر منفعت شخصی، فروتنی بر خودبرتربینی و مسئولیت‌پذیری بر بی‌تفاوتی ترجیح داده می‌شود.

بی‌تردید، بزرگداشت حقیقی حضرت زهرا (س) تنها در برگزاری آیین‌های سوگواری خلاصه نمی‌شود؛ بلکه زمانی معنا و ارزش واقعی خود را می‌یابد که رفتار فردی و اجتماعی ما نیز رنگ و بوی فاطمی بگیرد.

اگر از مظلومیت آن حضرت سخن می‌گوییم، باید مراقب باشیم حقی از کسی ضایع نشود؛ اگر بر غربت ایشان اشک می‌ریزیم، نباید در برابر رنج و گرفتاری انسان‌ها بی‌تفاوت بمانیم؛ و اگر خود را پیرو مکتب فاطمی می‌دانیم، باید صداقت، انصاف، پاکدستی، احترام به حقوق دیگران و خدمت بی‌منت به مردم را در عمل نشان دهیم.

این حقیقت، به‌ویژه برای ما که در جایگاه مسئولیت، مدیریت، آموزش، پژوهش و خدمتگزاری به جامعه قرار داریم، معنایی عمیق‌تر دارد.

در مجموعه‌های علمی و تحقیقاتی، پاسداشت فرهنگ فاطمی می‌تواند در قالب احترام به شأن و کرامت همکاران، رعایت عدالت سازمانی، پرهیز از تبعیض، حفظ امانت، تقویت اخلاق حرفه‌ای و تلاش صادقانه برای حل مشکلات مردم جلوه‌گر شود.

دانش و پژوهش زمانی به بالاترین مرتبه ارزش انسانی خود می‌رسند که در کنار تخصص و توانمندی علمی، با وجدان بیدار، اخلاق‌مداری و احساس مسئولیت نسبت به جامعه همراه باشند.

در حوزه کشاورزی و منابع طبیعی نیز خدمت به کشاورزان، تولیدکنندگان و روستاییان، تلاش برای تأمین امنیت غذایی، حفاظت از منابع ارزشمند آب و خاک و صیانت از حقوق نسل‌های آینده، جلوه‌هایی ارزشمند از مسئولیت اجتماعی و خدمت به خلق خداوند است.

چه زیباست که اشک بر مظلومیت حضرت زهرا (س)، به بیداری وجدان‌ها بینجامد؛ سوگواری برای آن بانوی بزرگ، ما را نسبت به رنج دیگران حساس‌تر سازد و محبت اهل‌بیت (ع)، در رفتار، گفتار و عملکرد روزانه ما آشکار شود.

فاطمیه فرصتی است تا بار دیگر از خود بپرسیم: در برابر حقیقت تا چه اندازه شجاع بوده‌ایم؟ در رعایت حقوق دیگران چقدر انصاف داشته‌ایم؟ در مسئولیت‌هایی که بر عهده گرفته‌ایم، تا چه میزان امانت‌دار بوده‌ایم؟ و در مسیر خدمت به مردم، چه اندازه از منافع شخصی و نگاه‌های محدود فراتر رفته‌ایم؟

این پرسش‌ها، پیام‌های زنده و ماندگار مکتبی هستند که با گذشت قرن‌ها همچنان می‌تواند وجدان انسان معاصر را بیدار کند.

در این ایام اندوهبار، سالروز شهادت جانسوز و مظلومانه حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها)، آن بانوی بی‌همتای عالم هستی را به محضر حضرت ولی‌عصر (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، مقام معظم رهبری، ملت شریف و عزادار ایران اسلامی، خانواده‌های معظم شهدا، جامعه علمی و پژوهشی کشور و به‌ویژه همکاران ارجمند و خانواده بزرگ مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی تسلیت و تعزیت عرض می‌کنم.

از خداوند متعال مسئلت دارم به برکت نام بلند و سیره نورانی حضرت صدیقه طاهره (س)، دل‌های ما را به نور ایمان و معرفت روشن، اندیشه‌هایمان را به حقیقت و عدالت نزدیک و رفتارمان را به صداقت، مهربانی و خدمت خالصانه آراسته فرماید.

امید آن دارم که عزاداری‌های فاطمیه ۱۴۰۵ برای همه ما فرصتی برای بازاندیشی در رفتار، پالایش دل‌ها، تقویت همدلی و تجدید عهد با آرمان‌های والای انسانی و الهی باشد.

باشد که فاطمی زندگی کنیم؛ یعنی در برابر حقیقت شجاع، در برابر مردم فروتن، در برابر مسئولیت پاسخ‌گو و در برابر رنج انسان‌ها مهربان باشیم.

سلام بر فاطمه (س)، آن بانوی آسمانی که رنج‌هایش در تاریخ ماندگار شد، اما حقیقت و پیامش هرگز خاموش نخواهد شد.

احمد بایبوردی

رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی